انسولین و گلوکاگون چگونه قند خون را تنظیم می کنند؟ – نکات قدرت تلفن


انسولین و گلوکاگون چگونه قند خون را تنظیم می کنند؟

لوزالمعده انسولین و گلوکاگون را ترشح می کند. هر دو هورمون در تعادل سطح قند خون نقش دارند. اگر سطح هریک از این هورمون ها بیشتر یا کمتر از حد مطلوب باشد ، ممکن است سطح قند خون شما بالا یا پایین بیاید. انسولین و گلوکاگون در کنار هم به ایجاد حالتی در بدن به نام هموستاز کمک می کنند که در این صورت وضعیت بدن بدون تغییر باقی می ماند. هنگامی که قند خون بیش از حد بالا باشد ، لوزالمعده انسولین بیشتری ترشح می کند. هنگامی که سطح قند خون کاهش می یابد ، لوزالمعده گلوکاگون را برای افزایش قند خون آزاد می کند. این تعادل به بدن کمک می کند تا انرژی کافی را برای سلول ها فراهم کند در حالی که از آسیب عصبی ناشی از قند خون بالا جلوگیری می کند.

این مقاله فرآیندهای عملکرد انسولین و گلوکاگون و همچنین تأثیر آن بر دیابت را شرح می دهد.

انسولین ، گلوکاگون و قند خون

انسولین وک گلوکاگون بر سطح قند خون تأثیر می گذارد. بدن کربوهیدرات ها را از غذا به گلوکز تبدیل می کند که همان قند ساده است. گلوکز منبع حیاتی انرژی است.

سطح قند خون – اندازه گیری میزان استفاده بدن از گلوکز.

اینها در طول روز متفاوت است. با این حال ، در بیشتر موارد ، انسولین وک گلوکاگون این سطوح را در محدوده سالم نگه می دارد.

هنگامی که بدن گلوکز کافی را تبدیل نمی کند ، سطح قند خون بالا می ماند. انسولین به سلول ها در جذب گلوکز کمک می کند ، قند خون را کاهش می دهد و سلول هایی را که برای انرژی به گلوکز نیاز دارند ، تامین می کند.

هنگامی که سطح قند خون بسیار پایین است ، لوزالمعده گلوکاگون را آزاد می کند. گلوکاگون به کبد کمک می کند گلوکز ذخیره شده را آزاد کند ، که باعث افزایش قند خون می شود.

سلولهای لوزالمعده مسئول ترشح هورمون انسولین و گلوکاگون هستند. لوزالمعده شامل بسیاری از این گروه های سلولی است. چندین نوع سلول در لوزالمعده وجود دارد ، از جمله سلول های بتا که انسولین و سلول های آلفا را که گلوکاگون آزاد می کنند آزاد می کنند.

انسولین چگونه کار می کند؟

سلولها برای تامین انرژی به گلوکز نیاز دارند. با این حال ، بسیاری از آنها قادر به استفاده از گلوکز بدون کمک انسولین نیستند.

انسولین اجازه می دهد تا گلوکز به سلول ها برسد. گلوکز به گیرنده های انسولین در سلول های بدن متصل می شود و انسولین به گلوکز کمک می کند تا وارد سلول شود.

سطوح پایین انسولین به طور مداوم در سراسر بدن در گردش است. وقتی قند خون بالا باشد ، علائم انسولین به کبد منتقل می شود. کبد گلوکز را جذب کرده و آن را به مولکول دیگری به نام گلیکوژن تبدیل می کند.

هنگامی که سطح قند خون کاهش می یابد ، گلوکاگون به کبد دستور می دهد تا گلیکوژن را به گلوکز تبدیل کند تا سطح قند خون به حالت عادی برگردد.

انسولین همچنین با انتقال اسیدهای آمینه به بهبود ماهیچه ها بعد از آسیب کمک می کند. اسیدهای آمینه به ساخت پروتئین در بافت ماهیچه ای کمک می کند ، بنابراین وقتی سطح انسولین پایین است ، ممکن است ماهیچه ها به درستی بهبود نیابند.

گلوکاگون چگونه کار می کند؟

کبد برای تأمین انرژی سلول ها در طول قند خون پایین ، ذخیره می کند. تغذیه نامناسب: خوردن ضعیف می تواند قند خون را کاهش دهد. با ذخیره گلوکز ، کبد اطمینان می دهد که سطح قند خون بین وعده های غذایی و خواب شبانه بدون تغییر باقی می ماند.

هنگامی که قند خون کاهش می یابد ، سلول های پانکراس گلوکاگون ترشح می کنند. گلوکاگون به کبد کمک می کند تا گلیکوژن را به گلوکز تبدیل کند و قند خون را افزایش می دهد.

انسولین و گلوکاگون در یک چرخه کار می کنند. گلوکاگون با کمک به کبد قند خون را افزایش می دهد ، در حالی که انسولین به سلول ها در استفاده از گلوکز کمک می کند ، که باعث کاهش قند خون می شود.

سطح مطلوب قند خون

عوامل متعددی از جمله مقاومت به انسولین ، دیابت و رژیم غذایی نامتعادل می تواند قند خون را بالا یا پایین بیاورد. واحد استاندارد اندازه گیری قند خون میلی گرم بر دسی لیتر (mg / dL) است. حد مطلوب قند خون به شرح زیر است.

اماناک

سطح قند خون (میلی گرم / دسی لیتر)

قبل از صبحانه

فرد بدون دیابت – 100 نفر

بیماران مبتلا به دیابت: 130-70

دو ساعت بعد از غذا خوردن

افراد بدون دیابت – کمتر از 140 نفر

بیماران مبتلا به دیابت – کمتر از 180 نفر

زمان خواب:

فرد بدون دیابت 120 است

افراد مبتلا به دیابت – 150-90

A1C اندازه گیری است که متوسط ​​گلوکز را برای مدت طولانی نشان می دهد. A1C برای بیماران دیابتی باید کمتر از 7٪ و برای افراد غیر دیابتی کمتر از 6٪ باشد.

قند خون چگونه بر بدن تأثیر می گذارد؟

انسولین وک گلوکاگون هیچ اثر فوری ندارد ، به ویژه در افرادی که قند خون بالا یا پایین دارند.

قند خون بالا

علائم قند خون بالا عبارتند از:

  • ادرار زیاد. کلیه ها سعی می کنند گلوکز اضافی را دفع کرده و به قند خون بالا پاسخ دهند.
  • تشنگی زیاد همراه با تکرر ادرار. هنگام تلاش برای کنترل قند خون ، کلیه ها ممکن است دچار کم آبی و تشنگی شوند.
  • خیلی گرسنه. قند خون بالا مستقیماً باعث گرسنگی نمی شود. با این حال ، انسولین پایین اغلب با افزایش قند خون باعث گرسنگی می شود.

با گذشت زمان ، قند خون بالا می تواند منجر به علائم زیر شود:

  • کاهش وزن بدون دلیل مشخص
  • کاهش سرعت بازیابی
  • خارش و خشکی پوست
  • افزایش خطر عفونت
  • سردرد
  • خستگی کمبود عدم تمرکز
  • تاری دید
  • یبوست ، اسهال یا هر دو
  • اختلال نعوظ در مردان

قند خون پایین

تأخیر در غذا خوردن ، تغذیه نامناسب ، داروهای خاص برای دیابت و برخی شرایط پزشکی می تواند سطح قند خون را کاهش دهد.

علائم کاهش قند خون عبارتند از:

  • سرگیجه
  • ضربان قلب سریع
  • ضعف
  • سنجاق ، مخصوصاً روی زبان ، لب ، دست یا پا
  • گرسنگی همراه با گرسنگی
  • از هوش رفتن
  • گیجی کمبود عدم تمرکز
  • تحریک پذیری

اگر قند خون درمان نشود ، می تواند منجر به تشنج یا از دست دادن هوشیاری شود.

انواع دیابت:

دیابت زمانی ایجاد می شود که انسولین ناکارآمد شود یا بدن نتواند آن را تولید کند. این بیماری مشکلاتی در تنظیم قند خون ایجاد می کند.

انواع مختلفی از دیابت وجود دارد.

دیابت نوع 1

دیابت نوع 1 یک بیماری خود ایمنی است که اغلب در سنین جوانی بروز می کند. به همین دلیل است که گاهی اوقات دیابت نوجوانان نامیده می شود.

این نوع دیابت شامل حمله سیستم ایمنی به سلول های بتا تولید کننده انسولین در پانکراس است.

افراد مبتلا به دیابت نوع 1 اغلب قند خون بسیار بالایی دارند. سطح انسولین پایین است ، به این معنی که آنها نمی توانند گلوکز کافی را به جریان خون خود برسانند.

دیابت نوع 2

دیابت نوع 2 شایع ترین نوع دیابت است و معمولاً به دلیل شیوه زندگی مانند اضافه وزن ایجاد می شود.

افراد مبتلا به دیابت نوع 2 مقاومت به انسولین دارند ، به این معنی که بدن قادر به تولید انسولین کافی یا استفاده بهینه از انسولین تولید شده نیست.

دیابت بارداری

دیابت بارداری نوعی از دیابت است که برخی از زنان در دوران بارداری با آن روبرو می شوند. هنگامی که یک زن باردار است ، جفت ، که از نوزاد در حال رشد حمایت می کند ، ممکن است توانایی مادر در استفاده از انسولین را کاهش دهد. این منجر به مقاومت به انسولین می شود که علائم آن شبیه علائم دیابت نوع 2 است.

دیابت بارداری معمولاً پس از تولد نوزاد از بین می رود. با این حال ، این یک عامل خطر برای دیابت نوع 2 در آینده است.

افرادی مبتلا به دیابت نوع 1 و افراد مبتلا به دیابت نوع 2 هستند که باید سطح انسولین خود را کنترل کرده و قند خون خود را از طریق رژیم غذایی و ورزش منظم کنترل کنند.

مترجم: سید حمیدرضا ناجی

منبع:

پزشکی امروز

دیدگاهتان را بنویسید