چرا با اراده بیشتر با هوس های غذایی مبارزه نمی کنید؟


بسیاری از زنانی که بیش از 60 سال سن دارم با آنها کار می کنم ، ناامید هستند که هنوز پس از چند دهه رژیم گرفتن و آگاهی از غذا با هوس غذایی دست و پنجه نرم می کنند.

شاید این تو هستی؟

آیا فکر می کنید که اگر می توانید خودکنترلی ، نظم و اراده بیشتری داشته باشید ، چوب هویج را به جای جاده سنگی انتخاب می کنید و پزشک سطح کلسترول شما را تحسین می کند.

این باور که اراده پاسخگوی اشتیاق به غذا است ، با تجربه شخصی تقویت می شود.

ممکن است فصلی داشته باشید که بتوانید اراده آهنین را روی غذا اعمال کنید و به نتایج مورد نظر خود برسید. اما به نوعی این شیوه زندگی متفاوت است ، به نظر می رسد که نمی توانید به آن رویای تب زندگی بازگردید.

اما حقیقت این است که اراده ابدی نیست. و این امر به ویژه هنگامی صادق است که زندگی استرس های دیگری را بر سر راه شما قرار دهد … مانند ، برای مثال ، من نمی دانم … مثلاً یک اپیدمی جهانی؟

متأسفانه ، هر چیزی که سعی می کنید عادات غذایی خود را کنترل کنید ، مانند رژیم غذایی ، می تواند باعث پرخوری شما شود.

اکثر رژیم های غذایی را می توان به دو دسته “خوب” یا “بد” طبقه بندی کرد.

به ویژه هنگامی که رژیم های غذایی در سنین پایین شروع می شوند یا سالها رژیم گرفته اید ، لیست غذاهای بد می تواند احساس محدودیت و محرومیت را در شما ایجاد کند و اشتیاق شما را برای آن غذاها افزایش می دهد.

علاوه بر این ، طبقه بندی شدید غذا در ذهن ما منجر به “فکر همه یا هیچ” می شود ، جایی که فکر می کنید آن را خراب کرده اید ، حتی اگر از لیست “بد” در مقادیر کم لذت ببرید … که باعث می شود تسلیم شوید یا توجیه کنید بزرگتر از همه.

هورمون استرس کورتیزول ، هورمون مبارزه ، فرار یا یخ زدگی ، می تواند اشتیاق شدیدی برای غذا ایجاد کند ، که من آن را “هیولا بیسکویت” یا “شیطان روی شانه شما” می نامم. می توانید در مورد چگونگی افزایش کورتیزول ، نحوه تأثیر آن بر میل به غذا و چگونگی غلبه بر هوس غذایی اطلاعات بیشتری کسب کنید.

هرچه هورمون اشتهای گرلین در بدن بیشتر تجمع یابد ، از آخرین وعده غذایی خود بیشتر دریافت می کنید. اگر بین وعده های غذایی طولانی مدت منتظر بمانید ، نوشتن به مغز شما سیگنال اشتها می دهد.

نکته اصلی این است که اراده به تنهایی نمی تواند با این هورمون های قدرتمند هنگامی که شما را به خوردن وادار می کند ، مبارزه کند.

دشمن دیگر نیروی اراده ، غذا برای مقاومت در برابر احساسات است. خوردن کسالت ، غذای استرس زا ، خسته شدن همه یک ویژگی مشترک دارند. برای از بین بردن احساسات ناراحت کننده از غذا استفاده کنید.

از آنجا که غذا (به ویژه هنگامی که “غذای ممنوعه” است) چندین مسیر را در مغز و بدن شما فعال می کند که باعث احساس لذت و پاداش می شود ، باعث می شود احساس بهتری داشته باشید.

تمایل به خوردن ذرت بو داده کم کالری یا استحمام کار نمی کند ، زیرا این اقدامات مغز را با روحیه خوب غذا تحریک نمی کند.

پاسخ به غذا خوردن احساسی این نیست که بیشتر خود را کنترل کنید ، بلکه راه رفتن است. پاسخ این است که استفاده از * چیزی * را برای تضعیف احساسات خود ، و احساس واقعی آنها متوقف کنید.

آثار em گذرا هستند. اگر احساس می کنید از تجهیزات مراقبت از خود استفاده می کنید ، در نهایت به شما اجازه می دهند که جلو بروید. (اگر می خواهید نمونه هایی از این تکنیک مراقبت از خود را بخوانید ، داستان میشل را بررسی کنید.)

احساسات از احساسات شما نشأت می گیرد به این معنی که نباید آنها را بخورید.

حالا که فهمیدید اشتیاق به غذا از کجا می آید ، اجازه دهید نکات اساسی خود را برای رهایی از اشتیاق به غذا بدون اراده ارائه کنم.

  1. به طور منظم غذا بخورید – انتظار زیاد بین وعده های غذایی منجر به افزایش استرس و هورمون های اشتها می شود ، که این امر باعث می شود شما بیشتر از سالاد یک کوکی تهیه کنید.
  2. به کلماتی که در ذهن یا گفتار شما تخریب می شوند ، مانند “شکست” ، “ضربه” ، “باید” توجه کنید.
  3. اگر متوجه شدید که از غذا برای مراقبت از احساسات خود استفاده می کنید ، برای التیام ریشه احساسی مشکل خود به دنبال کمک باشید. می توانید راهنمای رایگان من را برای کمک به کنترل هوس قند شروع کنید.
  4. به زمانهایی در زندگیتان فکر کنید که دستیابی به اراده راحتتر بود. به این فکر کنید که آن زمان چه چیزی متفاوت بود.
  5. غالباً ، استرس و مشکلات خواب مقصر اصلی هوس های غذایی و تمرکز بر حمایت از مناطق زندگی شما (یا موارد دیگری است که خود را در حال بازتاب آنها می بینید) هستند.

هوس چه غذاهایی می کنید؟ شما چه راهکارهایی را برای برطرف کردن میل خود به غذا تلاش کرده اید؟ آنها برای شما کار کردند. چرا و چرا نه؟