شماره کودک 2- در نیمه راه. – Wellness Within Holist Nutrition:


اولین آپدیت بارداری وبلاگ. می دانم که اخیراً اینجا فوق العاده ساکت شده ام. من هنوز در مجله / چاپ خود برخی از به روز رسانی ها را می نوشتم زیرا واقعاً به نوشتن اضطراب من کمک می کند ، اما در این پلت فرم کاملاً غایب بودم.

صادقانه بگویم ، اخیراً احساس کردم از نظر محتوای وبلاگ گیر کرده ام. ما یک تن غذا در خانه می پزیم (آیا همه ما نیستیم) ، اما بسیاری از مواقع که من غذا می خورم دیگر احساس الهام نمی کنم / دیر شده است و من از غذای خود عکس نمی گیرم. سپس همه چیز در جهان با COVID اتفاق می افتد ، بیداری (ضروری) بسیاری از ما با جنبش Black Lives Matter ، سیاست و غیره. اضافه کردن من خیلی چیزها یاد می گیرم ، می خوانم و گوش می دهم ، اما واقعاً احساس نمی کنم که من کسی هستم که باید همه اینها را به اشتراک بگذارد ، زیرا من هنوز در حال یادگیری هستم.

در هر صورت ، به کودک بازگردید. من نمی توانم باور کنم که ما در نیمه راه هستیم (من 23 هفته دارم) و تا ابتدای هر هفته فقط یک تاخیر بود ، حالا وقتی احساس می کنم کودک بیشتر حرکت می کند ، من قرارهای بسیار دلگرم کننده دارم ، هفته ها در حال حرکت هستند خیلی سریعتر:

هفته هجدهم یکی از موارد مورد علاقه من وقتی بچه به اندازه آووکادو است.

فرقش با دفعه قبل چیه؟

این بارداری با بارداری قبلی کاملاً متفاوت است. در ابتدا علائم من کمی متفاوت بود (برخی قوی تر ، برخی کمتر) این بار ، بنابراین من در واقع به پسر دار شدن متمایل بودم ، اما این یکی دختر است. من در خواب دیدم که او حدود 8 هفته یک دختر بود ، بنابراین من باید یاد بگیرم که به شهود و ذهنم اعتماد کنم.

من در سه ماهه اول تهوع نداشتم. بیش از غذا خوردن جذاب به نظر نمی رسید. من به تازگی غذاهای کربوهیدرات زیادی را به پایان رسانده ام ، بنابراین عادت من برای پختن با مخمر مفید بود. من کاری به سبزیجات یا سالاد نداشتم ، بنابراین سبزیجات را در یک اسموتی مانند برنج گل کلم و اسفناج مخفی کردم ، فقط برای اینکه آنها را پایین بیاورم. من نیز کاملا احساس خستگی می کردم ، اما بچه را تعقیب کردم تا تعجب واقعی نباشد. گاهی دلم برای روزهایی تنگ می شود که می توانم بعد از کار فقط روی مبل دراز بکشم.

خدا را شکر بسته های بدون گلوتن

حاملگی در دوران اپیدمی عجیب است. باید از شما تشکر کنم که این دومین بارداری من است (اگرچه من واقعاً معتقدم که بچه یک نعمت است و همه ستاره های راک که در اولین بارداری خود باردار شده اند اکنون باورنکردنی هستند) ، اما من برای آنها که مجبور هستند برای آنها بسیار ناراحت هستم. دلتنگ یک کودک دوش گرفتن ، هیچ نظری ندارند که زایمان چگونه خواهد بود ، باید نگران COVID برای خود یا نوزادشان باشند یا نگران دیدارهای خانوادگی باشند. من نیز به همه این موارد فکر می کنم ، اما او در تصمیم گیری های من در مورد آنها آرامش بیشتری دارد زیرا فرزند دوم من است ، من به غرایزم اطمینان بیشتری دارم.

تعداد کمی ویزیت پزشک وجود داشت که در ابتدا به اضطراب من کمک نکرد. ما مجبور بودیم تقریباً 10 هفته برای اولین نوبت خواندن داپلر منتظر بمانیم و آنها نتوانند ضربان قلب را پیدا کنند. خیلی وحشتناک بود: استرس زا ، اما من بلافاصله توانستم سونوگرافی انجام دهم ، و کودک کاملاً خوب بود. بعداً متوجه شدم که این بار من یک جفت پیشانی دارم (بنابراین جفت در مقابل نوزاد و معده و در مقابل من قرار دارد) ، بنابراین بیشتر طول کشید تا حرکت را احساس کنم و حرکت آن خیلی عقب نیست ، اگرچه من خوشبختانه هر روز آن را احساس کنید

20 هفته سونوگرافی

در سه ماهه اول ، بیشتر از آنچه انتظار داشتم مضطرب بودم. آخرین باری را که فکر می کردم بارداری بعدی ام چندان استرس زا نیست ، به خاطر می آورم ، اما باز هم برایم بسیار سخت بود. اما وقتی به سه ماهه دوم رسیدم ، احساس خیلی بهتری داشتم و اکنون بیشتر به سناریوهای تولد و غیره فکر می کنم ، اما بیشتر هیجان زده هستم تا عصبی. همانطور که در بالا گفتم ، من اکنون به شهود خود اطمینان بیشتری دارم ، در تصمیماتی که برای دخترم / خانواده ام می گیرم بسیار مطمئن تر هستم. من دیگر نیازی به مطالعه همه چیز دیوانه وار و یا تأیید انتخاب هایم احساس نمی کنم.

تا کنون خیلی خوب. من بسیار شکرگزارم که باردار هستم و هر روز در ماه نوامبر برای یک نوزاد زیبا و سالم دعا می کنم. از همه کسانی که تبریک می گویند و قصد دارند در چند هفته دیگر یک به روزرسانی دیگر انجام دهند ، قدردانی می کنم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *